küçük bir konuşma yaptık ve ne var ne yok diye sorduk
Konuşmamızın bir an için durduğu zamanlarda
Soğuk sessizlik bizi dondurdu
Şimdi şu an burada iki yabancı olacağız
Birisi göz yaşı dökecek ve yalnız bırakılacak ama...
Beni yaralamamaya çalıştığını görmekten nefret ediyorum, ve huzursuz hissediyorum
Bu yüzden gitmene izin vereceğim.
*Aşkım, hoşçakal şimdi.. Sen bir tanesin. (sen birtanesin
Hatta şu anda ayrılsak bile sen bir tanesin.
Acıtıyor , incitiyor ve bu aptalca ama hoşçakal
Seni tekrar görmek imkansz olsa da , Sen birtanesin
Birtane...
Sen birtanesin.. Birtane..
Benim ani işlerimde, Herhangi bir nedenden dolayı beliriveriyordun
Biz nerede yanlış yaptık ?
Uzun zaman önce başka yerleri mi umut etmiştik?
Başlangıcımız ve bitişimiz arasındaki büyük farkın keskinliği
Ve kalbimi hançerleyen bu acı -neden bu kadar benzer?
Boğulmuş kalbim anlamsızca bir dakika içinde ufalanır
Ayağa tekrar nasıl kalkabilirim?
*Nakarat
Kafamdan seni atabilecek miyim ? ( Seni unutacağım)
Bir gün, iki gün, bir ay... birkaç yıl.. daha uzun süre...(bebeğim unutamam)
Ve bir gün anılarında,
Orada yaşamayacağım,Beni sileceksin,
Birtane, Birtane,
Sen birtanemsin, birtane...
